Detta spørsmålet er noko mange har stilt meg i løpet av dei siste åra. Heilt sida eg skulle velge korleis retning eg skulle gå på videregåande har eg ikkje visst. Men etterkvart som eg fekk meg jobb, og vart litt meir sjølvstendig har eg lagt meg tankar. Det skulle aldri falt meg inn å jobbe heilt aleine på eit kontor, tjuefire timar i døgnet. Eg elskar å kommunisere med mennesker, og jobbe med dei. Noko som gjer meg ekstra glad er å få folk til å smile. Det høyres kanskje klisjè ut, men det gir meg ein så god følelse. Personleg, kan eg dumme meg ut så lenge nokon ler, og eg gjer nokon sin dag ti gognar betre. På skulen er eg den som prøver å få folk til å le, ikkje nødvendigvis med meg, men heller av meg. Å ta meg sjølv høgtidleg er ikkje i blodet mitt. Nokon synst kanskje eg er morosam, men dei aller fleste ler av meg fordi eg er så utruleg teit. Men så lenge dei ler, og får ein betre dag drit eg i kvifor. 

Så som dikka sikkert skjønnar vil eg jobbe med mennesker, og gjere dagen deira betre. Når eg har sett litt på utdanning.no og diverse andre intervju har eg funnet drømmeyrket mitt. Det å bli kreftsjukepleiar kjem garantert til å følgje med mykje sorg, og tunge beskjedar men også mykje latter og glede. Fyrst og fremst skal eg ta tre år med sjukepleiar i Bergen, der draumen min blir oppfylt. Ikkje nok med at eg får begynne på det eg har så lyst til, men eg skal også bu med min aller beste venn. Det å flytte ut kjem garantert til å bli rart, og einsamt men samtidig skal det bli godt å stå på heilt eigne bein. Å leva på fattigmat og spara straum skal bli ein opplevelse eg kjem til å ta med meg resten av livet. Det var når me såg ein dokumentar om Alzheimer, og sjukepleiarar eg forstod kor viktige dei er. Ikkje nok med arbeidet dei gjer, men også måten ein påverkar pasientane psykisk. Det å skape glede, sorg, tårer og latter er noko eg verkeleg ser fram til. Kanskje det ikkje er dette er vil etter endt sjukepleiarskule, men per dags dato så vil eg bli kreftsjukepleiar. Og gjett om eg gledar meg!


 

Herregud så uverkeleg alt blir når ein våknar opp til ein så stor, og viktig nyheit. Tenk at så mange menneskeliv går tapt, og endo fleire blir alvorleg skadde. Nei, eg blir berre meir og meir sjokkka. For me vil vel alle det samme? Fred og ein trygg plass og bu. Eg er vertfall utruleg glad for at eg har det så bra som eg har for tiden. Her er det trygt å bu, eg har F A N T A S T I S K E mennesker rundt meg og eg er hundre prosent frisk (sjølv om eg av og til verkar hyperaktiv). 

 

Så som dikka ser, så smiler livet for meg. I dag tenkte eg å redigere ein video eg spelte inn, for herregud det er lenge sida. Etter det så tek eg meg ein tur på trening, der eg tenkte å ta nokon bilder av mi fullkropps økt. Seinare skulle eg eigentleg på russefest, men på grunn av at så lite folk skal, reiser eg heller i bursdag til tante Mette. Håpar alle sammen får ein fin og god laurdag ♥

Hoppsann kor tida går! Det er jo allereie ei veke sida eg blogga sist. Var det ikkje eg som lovde å bli flinkare? Haha! Sånn er det kvar mandag, og eg gjekk inn med samme instilling i dag. Me hadde det vertfall supert i Oslo, og det var utruleg koseleg. Var veldig godt å sjå att bybuarane. Laurdagen var eg også ein liten tur nedi sentrum med Maria der eg smelte av nokon tusenlappar. 

Anyhow, det var ikkje kva eg skulle skrive om i dette innlegget. Eg tenkte nemlig berre å komme med ein liten annbefaling til dikka. Denne sminkefjernaren her er A M A Z I N G. Den tek vekk absolutt alt, i og med at det er ein olje. Den er skånsom, samtidig som den ikkje etterlet noko sminkerestar på huda. Eg tek berre litt i hendene mine og gnir det rundt i ansiktet, før eg tørkar det av med ein bomullspad. Den er litt i det dyraste lager, men utruleg drøy. Så ein får eigentleg mykje meir enn det ein betalar for. Den heiter Camomile Silky Cleansing Oil, og er fra The Body Shop. 

Tirsdagen er her, og to treningsøkter er allereie gjennomført. Fjo! Etter gårsdagens utskeielsar skal eg ta mi andre økt seinare i dag. Eigentleg berre fordi eg synest det er gøy med høg pulg/styrke. I måro skal eg jo i bursdag til Maria, og i helga reiser eg som sagt til Oslo for å feire søstern. Gleda meg kjempe masse til å sjå småttisane mine att, og til heile familien blir samla. Altid like kjekt når me alle er samla, sida det desverre ikkje skjer så veldig ofte. 

 

Hadde eigentleg planar om å leggje ut denne planen i går, men sida det vart dårleg med tid får eg legga den ut i dag. Vertfall får eg meir motivasjon til å gjennomføre øktene mine når dikka dokumenterar det. 

 

No som jula nærmar seg med stormskritt er det vel på tide med den årlege ønskelista. Sida eg skal flytta ut til neste sommar, ønsker eg meg veldig mykje pynteting samt andre ting til leiligheta. Ellers har eg også andre ønsker som du kan sjå nedanfor: 

 

Kähler vase // Apple tv // Docking til telefon // Sengesett frå Ikea

 

Latex roser // Stor sminkeveske frå Lulu’s // Shampoo og balsam // Sminke organisasjon

Aktivitetsmålar frå Garmin // Nike air max Thea // IcanIwill trenigstights // Aim’n treningstights

Stripete tallerkar // Ikea, eller anna gåvekort // Peng // Håndklede

Hoppsan kor tida går! Tenk at det allerede er november, og ein månad og tjuetre dagar til julafta. Kvifor må tida gå så himla fort? Eg er verkeleg ikkje klar for å vokse opp, flytte ut, bli gammal, få grått hår osv. Nei, no gjekk eg litt fort. Men altså, ærleg talt? Begynte me ikkje nettop på skulen? Og eg som ikkje er begynt å tenke på julegåvene. Lat gå, lat gå. Vil forresten takka alle for den fine responsen eg har fått for videoen, og ja, det går bra meg meg. Tungt er det nok, men eg fyller tiden med ting som trening, venner, skule og jobb.

Me var ute på lørdag med jobbgjengen og eg hadde det kjempe koseleg. Mykje god mat, og fint selskap slår aldri feil. Fra og med i måro tenkte eg som smått å begynne å blogge igjen. Dette seier eg kvar gong, og det enda opp med at eg er flink ut veka. Men me prøver igjen, eller kva? Håpar dikka har hatt ei fin veka, og får ei ny fin veke.