SAMSUNG CSC

Hallaaa! Gjett kven som har trent, vaska bad, støvsugd hybel, vaska kle og laga middag? Yep, this gurl is on fire. Stod tidleg opp i dag, eller tidleg og tidleg, for å få noko ut av dagen. Skulle eigentleg ha forelesning i dag, men den blei utsatt så me fekk “jobba heime”. Heh, blir ikkje mykje til jobbing da. Men har no fått litt ut av dagen uansett. Veit eg lovde outfitbilder, men er litt seigt å stå under ein paraply og øydeleggje kameraet med regn, ikkje sant? Difor får dikka heller nøye dikka med eit par selfies. 

SAMSUNG CSC
 

No ventar min aller fyrste stenging åleine på Shoeday, og eg er ganske nervøs. Trur eigentleg eg skal klare å få det greit til så lenge eg hugsar alt eg skal gjere. Plar heller ikkje å vere så voldsomt med kundar på ein mandag, så reknar med det blir relativt stille. Ein ting er sikkert, og det er at spennande blir det uansett. 
 

Ja ja ja, eg lev. Såvidt. Neida, uff, eg berre tulla. Unnskyld for at det er så lang tid mellom kvar gong eg blogga, men eg SKAL bli mykje flinkare okei? I promise. Sida eg ikkje har blogga heile veka, så kan eg ha ein liten slik vekesoppsumering. 

Vekas grunn til å smile: Har absolutt ingen grunn til å ikkje smile! Livet smiler faktisk så sjukt for tiden, og eg er så lykkeleg. Eg har fantastiske venner her på Gjøvik som eg er blitt så glad i, beste basisgruppa, fine festar og litt ekstra attåt.

Vekas utfordring: Eksamen, garantert. Synest eigentleg det er ganske sjukt å ha gått på NTNU i tre veker før fyrste eksamen kom. Seier som regel “så lenge eg ikkje stryk”, men det blir ikkje akuratt ei godtone på vetle Sussi om ho får E heller. 

Vekas opptur: Fredagens festlegheitar var verkelg kjekt! Diverre har eg ein tendens til å gå på ein smell på desse flotte Gjøvikfestlegheitane, også denne gongen. Dei blei litt for mykje godt i glaset for snuppa, og ho blei litt for svolten og reiste difor heim i stadenfor å sjå på Highasakite. Ikkje akuratt min beste prioritering. 

Berre sjå på denna fantastisk fine plassen, her blir det mange sjukt fine bilder!

 

Vekas nedtur: Det som er nevnt ovanfor. Kven i helsikke stikke heim frå Highaskite for mat? Og berre for å smake på toppen av kransekaka ha alle sagt at konserten var himmelsk. Ja ja, jedna lika greitt eg reiste heim når sengi plutseleg blei til ein karusell. 

Til neste veke: Skal eg bli sååå mykje flinkare til å blogge, og har allereie funnet mange fab spots eg kan ta dritfete outfitbilder. Kanskje eg orkar det allereie i måro, nei veit du ke? Eg skal gjere det i måro. No ere fuckings back on track. 

Akkurat no: Etter mange år med stappfull pc og mobil har eg bestemt meg for at i kveld er grevens tid for å fikse dette ved hjelp av min nye harddisk eg har kjøpt spesielt tilpassa denne situasjonen. 

No kjente eg rett og slett at eg berre måtte setja meg ned, få ut følelsane og frustrasonen og håpa på at nokon tek det her innover seg. Den siste tida har Malika Bayan prega nyhendebiletet, ettersom ho vart nekta hårklipp grunna sin religiøse ståstad. For det første, kva i alle dagar? Og det at frisøren kjem med argument som “ho kan gøyme eit våpen under hijaben sin” og “hijab er ikkje kopla opp mot islam, men er eit politisk verkemiddel frå islamismen”. Ærleg talt, lær deg fakta kjære frisør. Gøyme den under hijaben sin? Visste du at dei fleste sjølvmordsbombarar er kledd med vanlege kleder? Visste du at Breivik hadde på seg ein politiuniform og Hitler nazistuniform? Det handlar verkeleg ikkje om kva slags kleder du har på deg, det handlar rett og slett om respekt. Når mennesker respekterar deg, skjønnar eg ikkje kvifor det er så forbanna vanskelig å respektere dei tilbake! Me er alle vaksne mennesker, og eg håpar dei fleste av oss er gode nok til å skjønna at mennesker er ulike.

“Ein ting er viktig her – ingen terroristar er muslimar… Kanskje “muslima”! Islam er ein fredfull religion. Media (dessverre) framstille det som noko grufullt- og det er med på å skape mykje frykt.” 

Når eg bledde nedover facebook sida i dag, såg eg at faren til eine vennina mi hadde delt eit innlegg. Dette innlegget handla om at Malika eigentleg er norsk og heiter Charlotte Antonsen, der dei klagar på at media ikkje har fått fram dette. Kvifor i alle dagar er det så viktig? Skal mennesker bli dømt frå deira fortid? Fortjener ikkje mennesker nye sjansar? Du har sikkert gjort mykje dumt i livet ditt du også, men skal du bli hugsa for det til du er ferdig? I løpet av mine nitten år har vertfall eg, personleg, gjort sinsjukt mykje dumt, men skal ein bli snakka om for det resten av livet? 

Men, det som gjer meg mest kvalm er å sjå kva vaksne, oppegåande mennesker kommenterar. Når ei mor eller far skriv slike ting lurer eg berre på ein ting; har du høyrt om menneskelegheit? Nestekjærleik? Respekt? Om ein kunde kjem inn i skobutikken og vil kjøpe eit skopar, skal ho få lov til det, ho skal få eit smil og eit spørsmål om hjelp med eller utan hijab. Når skal me mennesker forstå at ikkje alle er like? Er alle kvite hitler? Nei. Er alle norske Breivik? Nei. Er alle muslimar terroristar? NEI. Så vaksne mennesker, prøv, berre prøv å sett dikka inn i ein situasjon. Malika er dattera til nokon, ho er bestevennina til nokon og ho er eit medmenneske. Så slutt og vær så forbanna fordomsfulle, 

Vaksne mennesker, virkelig?!

 

Endeleg helg! Men sjølv om det er helg betyr det diverre ikkje at skulebøkene ligg i skuffa, og eg er ute og festar. Hell no, det er nok heller i motsatt retning. Etter å ha levert inn samfunnsvitenskapsoppgåva vår for femte gong, og fått ikkje godkjent igjen, blir nok den prioritert godt i måro. Er nok den boka pluss anatomiboka som blir med meg på skulen i måro. Hadde aldri trudd at den ikkje blei godkjent når ein har jobba så hardt med ei oppgåve, men men. Shit happens. 

SAMSUNG CSC

I dag, eller rettare sagt i kveld, har eg hatt ein skikkelig chillekveld åleine. Kanskje like greitt å lade opp batteria til ein ny, heftig dag i måro.Har faktisk unna meg litt luksus, og kjøpt baguettar for seks kroner som eg skal ha til frukost i måro tidleg.Trur ikkje det blir galt med eggerøra og bacon til frukost. Men fyrst, lat oss skru tilbake tiden litt. I dag hadde me introduksjon til simulering, der vi satt eit par basisgrupper i ein slags forelesning. Då læraren snakka høyrer eg plutseleg tidenes brak, men eg dett ned på bakken. Trur du ikkje stolen min knakk? F L A U T T. Sverga på at eg ikkje er så tung ein gong, men den knakk vertfall. Etterkvart som eg skulle reise meg opp klarte eg å rive med meg buksa, og eg fekk fine hol midt på rumpa. Heldigvis var det ingen som såg akuratt hola, men trur eg skal bli godt hugsa for “ho som knakk stolen”.