🌸 Bestå passeringstest og fullføre 2/3 år på sjukepleien. Tenk at om eitt år kan eg bytte ut skiltet mitt med sjukepleiar, i staden for sjukepleiarstudent. Det er faktisk så sjukt at eg om eitt år (forhåpentlegvis) flyttar til Tigerstaden og får jobb på eit av Norges største sjukehus. Måtte det siste året gå fort, og at resultata blir minst like bra som dei har vore til no. 

🌸 Nyte norsk sommarvær med mykje bading, grilling og seine sommarkveldar. Visst været held seg slik det har vore fram til no, er det jo faktisk ingen vits i å reise til varmare strøk. Me har jo faktisk varmare strøk rett utanfor utgangsdøra. Ettersom alle vennene mine skal vere på Gjøvik i sommar håpar eg me fyller kveldane med noko godt på grillen, litt sand på føtne og blautt hår. 

🌸 Feire mine 21 år på jorda. 14 Juli fyller eg faktisk år, og eg kryssar fingrane for at dei som er på Gjøvik sett av denne kvelden for å ta seg ein real fest. Eg er ikkje vandt med å feire denne dagen, ettersom folk alltid er vekke på sommaren – men kanskje i år er året? 

🌸 Leggje på vipper. Eg føler meg såå fresh med vippeextentions, så kvifor ikkje ta det no som det er sommar? Det er så deilig å sleppe å ta på seg masse sminke når det er så varmt ute, men med eit sett vipper vil eg allerede føle meg klar for dagen. Dette er jo eigentleg noko som er dyrt å ha, men eg tenkjer faktisk det at eg skal unne meg vipper når eg jobbar hundre prosent heile sommaren.

 

🌸 Lese masse bøker. Akuratt no les eg på ei bok som heiter “Tante Ulrikkes veg”, som verkar ganske bra. Eg har jo ei lita liste med bøker eg har lyst til å komme meg gjennom, så me får sjå korleis det går. Det er jo ingenting som er så deilig som å setje seg på ein cafe, i ein park eller ved vatnet å lese ei god bok. Da blir det jo garantert bokannbefalingar til dikka også! Genialt. 

🌸 Nyte flest mogleg måltid ute. Å tilbre måltid ute kan jo fort bli vanskelig, men å forflytte seg ut for å ete er jo enkelt. Den perioden det har vore så varmt har eg jo faktisk gjort det, men no har det liksom blitt med det å ete inne. Ti tusen gonger koseligare å setje seg ned og nyte måltidet ute. Livet er best ute, er det ikkje det dei seier?

🌸 Ture heimover mot Sogn. Marta og Alise kjem jo faktisk heim i sommar, så da burde jo eg ta meg ein tur heim. Å sjå familie, venner og ikkje minst gå turar i Årdal er noko som høyrer sommaren til. Forhåpentlegvis får me fint vær slik at me kan køyre ut i Vikadalen, liggje på brygga, bade å bli solbrent. 

🌸 Oppleve litt av norsk natur. Nei, eg skal ikkje til Lofoten eller gå Trolltunga – men nesten. I Årdal er det veldig fine turar man kan gå, og eg håpar å få med meg Marta eller mamma på nokon av dei. Deriblant har eg veldig lyst til å gå til Bøttejuv og Vettisfossen, så får me sjå etter det kor mykje meirsmak det gir. 

🌸 Bli tante igjen!! Søstra mi har termin om ikkje så alt for lenge og det blir ein liten babygutt. Reknar med at mange av fridagane mine blir tibragt i Oslo for å hjelpe søstern litt, samtidig som eg får kose med lille Hakeem. Iip, som eg gledar meg!

🌸 Ta tattovering. Long time, no see tattovørar. Det er gått nærmare tre år sida eg sist tattoverte meg og det er alt for lenge. Kva eg skal tattovere har eg ikkje bestemt meg for enda, men eg skal love dikka at den skal bli nydelig. Plassering er heller ikkje bestemt, men eg har enda god tid på å tenkje det ut. 

SISTE KRANGEL

Var faktisk på laurdag. Fylla, mykje praksis samt jobb og ein missforståelse gjorde sitt til at ein krangel oppstod. Eg var heilt ifrå meg ettersom eg var full, og det vart alt for mykje drama ut av ein liten missforståelse. Stakkars M som eg klikka på, men også Ingrid og Marte som måtte trøste ei skikkelig deppa Susanne. 

SISTE KJØP

I det siste outfit-innelgget mitt har eg så mange nye produkt frå Gina Tricot. I tillegg til desse produkta kjøpte eg også noko anna derifrå, faktisk er eg så nøgd med alt. Og best av alt; alt passa. Av mat er det siste innkjøpet mitt ein kebab som smakte heilt forferdeleg. For dei som bur på Gjøvik; ikkje kjøp kebabrull på Saray steakhouse – dei har så mykje anna mat som er tjue gonger betre. 

SISTE TELEFONSAMTALE

Sjølvsagt M. Ikkje noko meir spennande enn ein kort FaceTime samtale som varte i nokre få minutt før han skulle ete. Før M ringte eg mamma for å høyre oppskrifta på Evas sjokoladekake. Hadde store planar om å bake før i dag, men planane blei visst avlyst – wops. 

SISTE BILDE PÅ KAMERARULL

SISTE MOTTAT SMS

“Deg og vennen”

SISTE SENDTE SMS 

“Når er du ferdig?”

SISTE MÅLTID

Som sagt var eg på Saray og bestilte med meg ein kebabrull, ettersom det er veldig lenge sida siste eg åt det. Eigentleg har dei ganske god mat som heller ikkje  er alt for dyr, men i dag vart eg skikkelig skuffa. Noko smakte rart, om det var kjøttet eller dressingen har eg ikkje peiling på. Heldigvis kom den med pommes frites som eg åt. 

SISTE GANG EG GREIN

Var også i går, heh. Fyll og fanteri + drama queena sjølv = masse tårer. 

SISTE FERIE 

SAMSUNG CSC

Malaga/ Torrox med nokre av mine gode, flotte venninner i august 2017. Okei, det er faktisk alt for lenge sida eg har vore på ferie. Ny ferie er blitt litt styr med, ettersom mange av oss jobbar forskjellige turnusar, samtidig som M ikkje har så mykje tid heller. Marta ha siste eksamen sin den 2. juli, og dermed blir det lite av den London turen som var planlagt. Siste alternativet no er å få med meg mamma på ein liten tur #foreveralone. 

 

Ny veke, og tre veker til dette skuleåret også er ferdig. Vent – begynte ikkje eg på sjukepleien for ein månad sidan? Antakelegvis er det litt lengre enn det sida. Om eit år skal eg jobbe som sjølvstendig sjukepleiar, ta beslutningar på eigahånd og gå ansvarsvakt heilt åleine. Ana dikka kor skremt eg blir berre av å skrive det her? 22 år og ferdigutdanna sjukepleiar. Noko av det eg angra mest på er at eg ikkje tok meg eit fri år, levde livet og reiste litt. Takket være dei som pressa meg heime så begynte eg rett på sjukepleien, nemleg fordi det ville blitt så vanskelig å begynne på skulen igjen etter eit friår. Bullshit! Men men, eg er vertfall ferdig å studere om eit år, og da har eg ein utdannelse som eg er garantert jobb i.

I dag tenkte eg uansett å blogge litt om kva som irriterar meg, fordi eg ikkje har hatt eit slikt innlegg før – men også fordi eg elska å lese slike innlegg sjølv. Med det sagt, lat oss berre hoppe i det.

🌸 Folk som kommenterar alt på alle andre. Har ikkje folk nok med seg sjølv? Kva får man som medmenneske ut av å kommentere på alle andre? Det værste eg veit er bodyshaming og slutshaming. Alle kroppar er forskjellige, og det er ingen som er bedre enn nokon andre. Sjølvsagt skal man ikkje vere helseskadelig overvektig, eller undervektig – men dette på fordi det handlar om å vere frisk. Store puppar, små puppar – stor rumpe, liten rumpe, who gives a shit? Også slutshaming burde jo vere eit punkt for seg sjølv! Det er så kult visst ein gutt har hatt femti sexpartnarar, men visst ei jente har hatt sex med tjue er ho ei bitch uten like – i korleis verden er dette okey?

🌸 Unødvendige lydar. Av og til produserar eit menneske så mange unødvendige lydar som får meg til å flippe! Spesielt når det er heilt stille og nokon lagar sånne unødvendige og irriterande lydar har eg lyst til å kutte av vedkommande hendene eller legemsdelane som lagar lydane. Dette kan vere alt fra personar som åpnar chipsposar, tygging av knekkebrød med lukka munn i stillhet (dette er den VÆRSTE) eller generelt tung pusting. 

🌸 Baksnakking. Denne går vel litt inn i den fyrste, men baksnakking er noko av det værste og mest irriterande eg veit om. Framsnakking derimot er noko som eg er skikkelig for. Eg sladrar aldri på den som baksnakkar men eg tenker alltid at; what goes around comes around. 

🌸 Størrelsane på bik bok. Haha, dette punktet er jo så latterlig morsomt! Uendelig mange gangar har eg tatt med meg toppar og bukser i størrelse large som eg ikkje har fått på armane eller over låra. Til og med bestevenninna mi som er ein mykje mindre størrelse enn meg seier størrelsane på bik bok er totalt fucka, og unngår å gå inn der i så stor grad som mogleg. 

Nok ein solfylt dag har passert, og så gode minner var skapt i dag. Vennene mine er så gode å ha på dagar som dette da ein virkelig berre vil slappe av, snakke dritt og kose seg. Ei av venninne mine leiger jo leilighet med takterrase, som sjølvsagt måtte prøvast ut. Det var så deilig å berre sitte der, nyte sola som var med oss heile kvelden og ha ein fin kveld i fantastisk selskap. 

Praksisdagen var over og det er få dagar til 17.mai. Om to dagar er det nasjonaldag og tradisjon tru skal me lage oss frukost, samt ete kake og sjå russetoget. Skal prøve å få knipse nokon fine bilder til dikka, ettersom været også visstnok skal vere på topp. Ønsker dikka alle ein fin onsdag i morgon, og håpar dagen dikkas blir fylt med lykke og glede (og sol). 

Mandag betyr ny veke, nye muligheitar og ikkje minst nye planar. Tenk at denne veka er det 17. mai! Altså, var det ikkje nettop julafta? Været den siste veka har vært heilt upåklagelig, og det er så kjedelig at det er praksis når været er sånn det er. Hadde me hatt undervisning kunne eg brukt enda fleire av timane av døgnet ute i parken og fått litt farge på denne kvite kroppen. I morgon er det meldt like fint, og da skal me ut og grille og innta litt D-vitamin. 

Morgonen starta med å gjere ferdig ein innlevering som me hadde til i dag. Kvar praksisperiode skal me skrive refleksjon, der me reflekterer rundt ein opplevelse me har vært med på. Refleksjonen eg skreiv no handla om belteleggelse, noko som er så interessant og spennande. Media framstiller det jo heilt feil, fordi beltereglane er veldig strenge og det blir kun brukt der pasienten er i fare for eiget, eller andres liv. Så ja, eg tenkte berre å stikke hovudet mitt innom før eg skal preppe litt mat. Me talast <3

Bueno diàs amigos! Akuratt no sitt eg faktisk på bussen med jintene fra Toten, klare for ein shoppingdag i sjølvaste Malaga city. Gledar meg til å innom Zara, Bershka og ikkje minst Sephora! Det er fuckings Sephora her folkens, gjett kven som garantert kjem til å svi av nokre tusen der inne. Primark er det også her, og kven elska ikkje billige kleder (sjølv med dårlig kvalitet). Bussturen tek litt over ein time, så eg tenkte berre "kvifor ikkje skrive eit innlegg mens eg fyrst har tid?". Tid er det jo nok av, men ein prioriterar kanskje heller å liggje å sole seg, i staden for å sitte inne å blogge.

I går kveld føler eg me traff blink på restauranten me besøkte. Spanjolane som driv her nede er like elendige i engelsk som eg er i spansk (les:elendig), difor har det vært vanskelig å bestille, betale rekningen og eigentleg oppleve god service. I går fekk me god mat, engelsktalende kelner og god service! Finally. Eg fekk eigentleg heilt sjokk når eg såg at eit vinglas kosta atten kroner, hallo, da skal eg drikke vin kvar kveld her nede. Til mat bestilte eg carbonara som alltid er like mektig. Godt var det vertfall.

Fine fine Marte ❤

Når eg kjem tilbake til Norge tenkte eg å spele inn ei litta innkjøpsvideo for dikka, om eg kjøper meg noko. Prøver stadig å bli flinkare å blogge, sjølv om eg alltid misslykkast i det. Har eg ikkje vært flink til å blogge her nede? Det synst vertfall eg. Håpar dikka har fått ein fin start på veka, og til alle som har begynt på skulen, we can do this!

God morgon fra solfylte Malaga. I dag er det endeleg soldag her og me er ferdig smurt, ferdig spist og er snart klare for å leggje oss på ei solseng. Då me gjekk langs strandpromenaden i går såg me dei søte oppblåsbare dyra, og herregud eg berre MÅ kjøpa den fine svanen. Kor kule bilder blir det ikkje med den liksom? Blogqueen.

Som dikka ser tok me desse fine bildene i går i den nydelegaste spanske gata. Det var skikkelig mykje folk langs promenaden i går ettersom det er fellesferie her i Spania, og det er mange som ferierar det med ein tur til Torrox. Koselig er det uansett.

I måro skal me ein tur inn til sjølvaste Malaga og der skal me ta så mange fin bileter, i promise you guys. Enn så lenge, talast.

Tenk når alt du har bygd opp heile livet ditt rasar saman. Då snakkar eg ikkje berre om huset som du hadde designa slik som ditt drømmehus, men også din familie som betyr alt for deg, mannen du elska og karrieren, og jobben som du har sett fram mot i fleire tiår. Du høyrer berre det brakar rundt deg, og ser at naboen som du kanskje irriterte deg over, fordi han ikkje hadde fjerna ugraset i hagen, rasar saman. Du høyrer fleire barn som skrik, og spring for livet sitt. Hadde eg, personleg, vore fluga på veggen, hadde eg heilt ærleg ikkje takla det. Sjå at sandskyene, og bygningane tek att små ungar som har eit heilt liv framfor seg. Bygningane som rasar saman, og heile byen din ser ut som ei krigssona. Der alt var så fredeleg, og trygt før er forandra til ein plass der fleire tusen har mista sine kjære, og endo fleire er utan heim. Om eg hadde klart det? Mista min familie, som alltid stiller opp for meg? Mista huset mitt med alle bilda av meg som liten, min fyrste sko og alle albumma av oss på sydentur. Det verste er visst nokon hadde lege inni skraphaugen, visst eg ikkje hadde kommet meg ut, og blitt smadra i hjel. 

Tallet på dei som har mista livet sitt i denne forferdelege naturkatestrofa berre stig, og stig. Per i dag er det over seks og eit halvt tusen mennesker som er vekke. Seks og eit halvt tusen mennesker som var elska, som hadde eit liv og som skulle leva endo lengre. Slik blei det ikkje for dei. Medan det stig, stig også tallet på skadde og det er derfor viktigt at me hjelper til. Me må ta eit tak, me som kan. Eg skulle gjerne reist ned, gitt dei alle ein klem, eit hus og masse kjærleik. Men slik er det ikkje. Derfor kan eg hjelpe på andre måtar, som å sende dei ein liten pengesum. No som eg har fått lønning, merkar eg det ikkje ein gong på pengesummen at dei kronene forsvinner. Dei kronene hadde eg brukt i kantina på baguettar, og drit som eg kan få heime. Det er fantastisk at det er blitt satt i gang eit så flott, og stort arbeid for dei gjenværande i Nepal. Eg unnar både dei som har styrke til å arbeide der, men også dei som sit og ser på at huset sitt, familien og livet sitt blir rast ned i tusen fillebitar. 

Så tenk deg litt over neste gong du skal handle inn til helga. I staden for å kjøpe den nydelege rosebukketten som står i døråpninga på Rema, eller Kiwi gi pengane til dei som treng det. Kva gjer vel den veka med vanlege brødskiver, i staden for baguett i kantina deg? Kva gjer det deg at du heller må vente til neste helg for å kjøpe neste rosebukett deg? Kva gjer det deg at det trekkest to hundre og femti kroner frå kontoen din? Det gjer vertfall meg ingenting! Det er ei glede å få hjelpe mennesker som verkeleg treng det. Gjer som meg, og tusen andre og send NEPAL til 2272, og du hjelper nokon i nød. 

Ver så snill og del dette på facebook, slik at så mange som mogleg kan hjelpe til.