♥ Nyte fyrste utegrilling! Den kommande veka er det meldt strålande vær, så eg tenkte at eg faktisk skulle ut, få meg med nokre gode venninner å fyre på ein eingangsgrill. Det må verkeleg vere noko av det mest koslige med sommaren, nemleg utegrilling, musikk, seine kveldar og godt selskap. 

♥ Gå fleire turar. Det er jo ikkje akuratt så veldig mange toppar i Gjøvik, men eg er jo ein del i Oslo også, og veit det er mange fine turar å gå der. Fine toppar er det jo her heime i Årdal, men eg bur jo ikkje her lengre, så blir det blitt langt å komme hit kun for å kanskje gå ein topp. 

♥ Opprettholde/forbetre blogginga. Dei siste dagane no har jo eg vært heilt konge når det kjem til bloggen. Eg har klart å  fått ut eit innlegg for dagen, og dette er noko eg så absolutt har lyst til å opprettholde. Synest jo det er gøy å blogge, samtidig som eg kanskje blir nokre skritt nærmare draumen om å bli toppbloggar? Hehe.

♥ Kjøpe min fyrste bukett med peoner. Denne typen blomst er jo heilt nydelige og eg lovar at dei ser så fantastisk fine ut på stovebordet. Dei ser akuratt like fine ut anten dei har spruttet ut eller kun er i “skallet” sitt. I tillegg held dei jo mykje lengre enn for eksempel roser, så da har eg dei enda lengre. 

♥ Fortsette med sunne valg, men stramme litt ekstra inn. Alle som har fått seg kjæreste veit sikkert kva som skjer med sunnhet da. For oss har det ofte blitt å ete ute, gå på Mcern eller ta usunne valg til kveldskos. Denne månaden spørst det om eg skal møte M i det heile tatt, da han har ramadan, så da får jo eg ta litt sunnare valg når han ikkje er tilstades. 

♥ Nyte vannmelomtiden. Eg trur faktisk det er vannmelontid heile året, men det er jo fyrst no dei er blitt oppskåren og begynt å selgast delte på butikken. Min kjærlighet for vannmelon er så sjukt stor, og det er verkeleg noko av den beste frukta eg kan få på ein varm før-sommardag. 

♥  Starte opp den nye avtalen med jentene. Når man er student i praksis har man ofte lyst til å møte kvarandre for å dele opplevelsar, erfaringar og tankar kring praksis. Kaffeslabberas blir ofte servert saman med is eller brownies, som ikkje er så veldig sunt. Etter å ha lest i eit magasin om denne iden, spurte eg jentene og dei sa at det var ein så god ide. Ideen handlar om at me ein gong i veka lagar sunn mat som me kan sette oss sammen og ete i lag. GENIALT!

 

God laurdag, og god påskeafta alle blogglesarar. Håpar dikka kosar dikka uansett om de er på hytta, hybelen, camping eller heime hos familien denne påsken. Eg har kosa meg så masse i Oslo, og ikkje minst med eit storfint besøk som starta heile påsken. Ettersom det har blitt veldig lite blogging denna månaden tenkte eg heller å skrive eit oppsumeringsinnlegg, som eg også har lyst til at skal bli ei greie. Synest personleg at slike innlegg kan vere interessante å lese, ettersom eg ofte klikkar meg inn på bloggar eg ikkje har vore på. Med den pangstarten tenkjer eg vi eigentleg berre kan setje i gong med månadens oppsumering av mars tjue-atten. 


Månadens opptur: Her kjem ei litta hemmelegheit som kanskje ikkje er så hemmeleg lengre – men eg har funnet meg ein kjekk kar. Takket vere tinder (igjen) matcha eg i byrjinga av månaden med ein kjekk sjokkis fra Oslo. Da eg var hos søstra mi møttes me for fyrste gong da han var på jobb, og resten av månaden har me eigentleg hengt sammen så mykje som mogleg. Eg reiste blant anna for å overraske han på jobb mandagen for to veker sida, og han kom til meg dagen eg var ferdig med heimeeksamen. Lat meg berre seie at eg aldri i heile mitt liv har opplevd eit så fantastisk, og snilt menneske før. Lucky me. 

Månadens nedtur: Treningen og kostholdet denne månaden samt med februar har vore heilt på bærtur. Funkysusa – aka treningsbrukaren min på instagram – har vore så og sei nedlagt heile månaden grunna nedsatt lyst og motivasjon til å trene og inspirere andre. No går det jo mot mykje finare og lysare tider og eg satsar på at motivasjonen kjem tilbake i laupet av kort tid. Kroppen min er mykje meir glad i sunn og næringsrik mat enn ferdigprodusert og dårleg ernært mat. Sukker er også noko som har blitt mykje av i påsketiden, og det merkast verkeleg på kroppen min. Den er slapp og har ikkje overskudd til å gjere noko. Når man er mykje sammen med andre (M) blir det ikkje heller optimal mat, og det er fort gjort og bestille noko digg på døra eller lage noko kjapt og godt som ferdigpizza.

Månadens innkjøp: Då eg reiste midt under heimeeksamen til Oslo for å overraske M, gjekk eg sjølvsagt innom litt ulike butikkar i Oslo. Zara er alltid ein klassikar og eg finn alltid noko som eg likar der. Dei som har fulgt meg lenge har sett den sennepsgule og blå jakka som eg har fra Zara. Den blå var eg heilt frelst i for eit år sida, og brukte den så og seie konstant. Denne gongen kjøpte eg samme jakke i svart! Skinnjakka eg har fra Cubus er blitt over fem år gammal (fuck dei som seier Cubus har dårleg kvalitet) og det kan ein begynne å sjå bittelitt på den. Jakka som eg kjøpte får dikka sjå i eit outfitinnlegg i laupet av den neste veka.

Månadens serie/film: Skjærtorsdag stod Black Panther for tur, etter mykje om og men. Kinobillettane var booka ettersom både eg og M har høyrt så mykje bra om den filmen. Herregud for ein sjuk filmopplevelse. Vanlegvis er ikkje eg den største fanen av sånne sci-fiction filmar, men herlegheit den var så veldig bra. Animasjonane, lydane, plottet og musikken utgjorde ein heilt sjuk film – og begge to var ganske fornøgde da me gjekk ut av kinosalen. Ekstra deilig var det å ha ei hånd å holde i gjennom heile filmen – som sagt, eg er verdas heldigaste jente for tiden.  

Endeleg var påskeveka ferdig, og eg har nytt ein dag med fri! Med andre ord, min påske blei brukt på sjukeheimen sammen med alle fine sjelene som bur der oppe. Det gir meg verkeleg mykje å setje meg ned, snakke med dei å lytte til kva enn dei har å fortelje deg om. Gledar meg utruleg mykje til å byrje i praksis i måro, møte nye mennesker og endeleg komme meg ut i den ordentlege verda. 

 


 

Vekas grunn til å smile: At min fine, gode Tamara fekk beskjeden om at ho kom til å bli mykje betre. Forrige fredag fekk eg beskjed om at ho var alvorleg sjuk, som ho hovudsakleg har gått med i veldig lang tid (helsevesenet på sitt beste), onsdag var eg på besøk av ho og fekk veta at detta gjekk an å fiksa på. Ein operasjon, også skal ho kunne fungere som normalt igjen. Misunner ingen å ha eit så sjukt familiemedlem, som er så ung. Fine, gode og sterke Tamara ♥

 

Vekas utfordring: Å ha nok energi til å gjera kjæresten min nøgd. Eg har som sagt ovanfor jobba sju timar kvar dag, og då er ein sliten når ein kjem heim. Heldigvis er snuppa mi veldig rolig, så ofte låg me i sengi, slappa av eller såg på ein serie. I går jobba eg tidleg, så eg fekk laga biff og fløytegratinerte poteter. Så sinsjukt mange husmorpoeng!

 

Vekas opptur: Besøk av to av mine kjæraste skattar. Frå fredag til søndag var millitær-kompissen min, Jonas, her. Det var utruleg godt å sjå han att etter så mange månadar. Han er liksom den mannlege versjonen av meg, så det er ein person eg ikkje kan leve utan. Me ler, har det gøy og kødda som faen. På onsdag kom kjæresten min, som eg heller ikkje har sett på over ein månad. Å ha eit avstandsforhold er hardt, men heldigvis er eg ekspert på det ;–)

 

 

Vekas nedtur: Det må bli det eg skreiv om Tamara. Så redd eg var for at ting ikkje skulle gå bra, men heldigvis har me i Norge nokre gode legar også. 

 

Til neste veka: Skal eg steppe opp gamet mitt om å halde blogginga oppe. Eg har vore såå flink veldig lenge no, så kom påska, problem og mykje jobbing. Blogging er noko eg brenn for, eg synest det er så kjekt å ta bileter, fortelje dikka om kvardagen min samt få koslege tilbakemeldingar av mine flotte lesarar. 

 

Akuratt no: Har eg klemt i meg tre pizzabollar, to glass med iste og nyt ein episde av favorittserien, Grey’s anatomy. 

 

8488928573

 

OPPNÅ 100 %. Med dette punktet meiner eg at eg skal prøve å oppnå hundre prosent på pulsklokka kvar dag, vertfall i kvardagane. Å vere student er verkeleg ein belastning for helsa, i den forstand at ein sit stille så mange timar av kvardagen. Skal ikkje ligge i hardtrening kvar dag, men prøve å oppnå hundre prosent ved til dømes å gå turar, eller rett og slett berre vere litt meir aktiv. 

DRIKKE MEIR VATN. Herregud så dårleg eg er på dette punktet. Eg drikk kjempe lite vatn, og det er noko eg berre MÅ bli betre på. Kroppen har så mykje nytte av å få mykje vatn. Dessutan fører mykje drikking av vatn til finare hud, betre helse og at ein enkelt føler seg så bra. 

 

STÅ PÅ EKSAMEN OG PASSERINGSTEST. Mars er ein utruleg fin månad, men her i Gjøvik er den fylt opp med to eksamenar og ein passeringstest. Fyrste eksamen er allereie om elleve dagar, og den føler eg er vanskligast. Pensum er heilt enormt stort, og det er så mykje å lære seg. Sjølv om det er mykje å læra har eg eit mål om å få C på denne også. Ei halv veke etter klinisk eksamen står passeringstesten for tur. Målet mitt er også å klare den på fyrste forsøk, slik at eg kan bruke dei resterande dagane på å øva på medikament som er torsdag den 30. 

ETE SUNT OG RIKTIG. Etter me var i Oslo i helga føler eg meg verkeleg dritt, etter all maten me åt. Mc Donalds var vår beste venn, og det blei is kvar dag der. Forresten må eg berre tipsa om McFlurryen med Twix. Satan den er god. Uansett, så vil eg tilbake til gode matvanar, noko eg har holdt i to dagar (bortsett fra to pringles flak). Skal sjølvsagt kose meg i helgene, men i kvardagane skal eg prøve å leve så sunt som eg kan. Kroppen treng gode næringsstoff, så kvifor ikkje gi det til den?

FASTE LEGGERUTINAR. No har eg lest og lest i boka om kor viktig det er for søvnen å ha gode leggerutinar, og dette er noko eg vil klare. Ettersom eg og jenta mi facetimar kvar kveld gløymer me fort vekk tiden, og klokka blir fort for masse. Så fra no av skal eg leggja meg maks klokka halv tolv. Vanlegvis blir klokka rundt tolv-halv eitt, men no skal det skjerpast. Eg veit eine vennina mi legg seg klokka ni, men det er ikkje noko som funkar for meg. Søvn skal vare i sju til ni timar, og eg skal difor prøve kvar dag å våkne klokka åtte, slik at eg blir opplagt. 

OPPRETTHALDE GODE BLOGGRUTINER. Eg føler eg har vore såå flink den siste tida til å blogge, med fine bilder, god tekst og prøvd å blogge eitt innlegg per dag. Dette resulterar jo sjølvsagt i fleire lesarar, og kanskje eg blir kjendis ein vakker dag. Neida, joda..

                                         

 

Ja ja ja, eg lev. Såvidt. Neida, uff, eg berre tulla. Unnskyld for at det er så lang tid mellom kvar gong eg blogga, men eg SKAL bli mykje flinkare okei? I promise. Sida eg ikkje har blogga heile veka, så kan eg ha ein liten slik vekesoppsumering. 

Vekas grunn til å smile: Har absolutt ingen grunn til å ikkje smile! Livet smiler faktisk så sjukt for tiden, og eg er så lykkeleg. Eg har fantastiske venner her på Gjøvik som eg er blitt så glad i, beste basisgruppa, fine festar og litt ekstra attåt.

Vekas utfordring: Eksamen, garantert. Synest eigentleg det er ganske sjukt å ha gått på NTNU i tre veker før fyrste eksamen kom. Seier som regel “så lenge eg ikkje stryk”, men det blir ikkje akuratt ei godtone på vetle Sussi om ho får E heller. 

Vekas opptur: Fredagens festlegheitar var verkelg kjekt! Diverre har eg ein tendens til å gå på ein smell på desse flotte Gjøvikfestlegheitane, også denne gongen. Dei blei litt for mykje godt i glaset for snuppa, og ho blei litt for svolten og reiste difor heim i stadenfor å sjå på Highasakite. Ikkje akuratt min beste prioritering. 

Berre sjå på denna fantastisk fine plassen, her blir det mange sjukt fine bilder!

 

Vekas nedtur: Det som er nevnt ovanfor. Kven i helsikke stikke heim frå Highaskite for mat? Og berre for å smake på toppen av kransekaka ha alle sagt at konserten var himmelsk. Ja ja, jedna lika greitt eg reiste heim når sengi plutseleg blei til ein karusell. 

Til neste veke: Skal eg bli sååå mykje flinkare til å blogge, og har allereie funnet mange fab spots eg kan ta dritfete outfitbilder. Kanskje eg orkar det allereie i måro, nei veit du ke? Eg skal gjere det i måro. No ere fuckings back on track. 

Akkurat no: Etter mange år med stappfull pc og mobil har eg bestemt meg for at i kveld er grevens tid for å fikse dette ved hjelp av min nye harddisk eg har kjøpt spesielt tilpassa denne situasjonen. 

Etter ei god veka utan blogg er det verkeleg på tide med eit nytt blogg innlegg, dessutan blir det nok fleire no i helga som eg skal til Bergen. Tenkte kanskje også å filme ein liten vlog, om det er ønske for det? Eg gledar meg vertfall super mykje, og trur nok det blir ein liten vlog uansett. Anyways tenkte eg å gjennomføre det typiske min første gang innlegget. Så om dikka ikkje tåler kleinhet annbefalar eg å bla nedover. 

 

__________

Min første bh?

Min første bh var ein supersøt mørkegrå snoopy bh. Hugsa at eg kjøpte den med mi dåverda stemor, etter veldig mykje masing. Det var såå stort å kasta den typiske bomull bh’en for ein ordenteleg bh med puter! Woop woop! Det var sjølvsagt i den minste størrelsen, som var alt for stor i “koppane”, men men, kult var det uansett!

Min første ordentlige kjæreste?

Alle som har følgt bloggen min veit nok at dette var Mehmet. Me hadde eit super langt forhold som var prega av både gode, men også utruleg vonde tider. Avstandsforhold er noko eg absolutt ikkje skal inn i igjen, om eg ikkje må sjølvsagt. Og eg skal VERTFALL ikkje bli i lag med nokon som aldri kan komma å besøke meg utan visum. Satsar på at den neste kjærasten min er i nærområdet 😉 

 

Min første ekstrajobb?

Her er eg fortsatt. Om ein ser vekk i frå dei malejobbane, og det å bære ved på hytta i Kaupanger er det nok Veekiosken. Heldigvis har eg jobba der snart i to år, og er stoortrivst der. Betre sjef, og betre kollega skal ein jaggu leite lenge etter. Kjenner det blir veldig, veldig tungt å reise i frå dei alle til sommaren. Er jo blitt så glad i heile gjengen ♥

 


Mitt første kjæledyr? 

Det var nok anten fugelen Gullgutt som eg drepte med Jif flaska, eller hunden Pelle. Trur nok det var Gullgutt, ettersom pappa kom heim med hunden ein fin juledag. 

 

Første sms-tabbe?

Uff, har sikkert hatt mange sms-tabbar, men diverre hugsar eg ikkje så veldig mange av dei. Den nylegaste var vel snappen eg sendte til ei i klassen. Eigentleg skulle eg sjekke opp ein gutt eg fann på hot or not, eller hadde match med, men sendte feil. Hadde ikkje vore noko problem om det stod “kva skjer?”, eller noko i den duren, men neida! Her køyrer me på med full guffe frå første snap og skriv “eg har så lyst på deg”. Flaut? JA!

Første gang jeg farget håret?

Det var nok da mi kjære tante farga håret mitt, og rett frå blondt til brunt blei fort litt for raudt. Hugsa eg først likte det veldig godt, men det endra seg veldig fort, hehe. 

 

Min første tabbe med bryn? 

Har vel eigentleg hatt ganske “stygge” bryn fram til no. Før var dei alt for tynne, så blei dei tjukke medan dei no er heilt okei. Det verste må vel eigentleg vere den fyrste sminkevideoen eg fortsatt har liggjande på youtube, herregud korleis teikna eg bryna mine? Kvifor sa ingen ifrå?

 

Min første ordentlig piercing? 

Eg tok jo sjølvsagt hol i øyrene, men den fyrste ordentlege piercingen er jo navlen. Diverre har den grodd, grunna betennelse, men vurderar å ta den opp igjen. Synest det er såå fint med piercing i navlen, spesielt når ein er litt fit. Så kanskje eg skal ha det som ei “belønning”? At visst eg får flat mage så får eg ta piercing? Hmm. 

 

Min første girl crush? 

Ashley Tisdale!! Sjølv om ho var den største bitcha i High School Musical, og ikkje den skarpaste kniven i skuffa i Zack og Codys søte hotell liv. Ho har alltid vore, og er fortsatt skikkelig, skikkelig babe!

 

Min første addiction?

Det var nok sminken som eg vart skikkelig addicted til i fjor. No har eg ein kommode full av sminke, som skal bli med meg til Bergen. 

 

__________

Da er me inne i eit nytt år, med mange fleire moglegheitar. Dette året skal bli tidenes beste, og skal blant anna bli prega av russetida, flytting og Polen tur med bestevenninna mi. Men sida eg ikkje fekk summera året opp så godt på forrige blogginnlegg, tenkte eg å laga eit lite bildeinnlegg der eg viser høgdepunkta mine i året som gikk, i bilder. Så len deg tilbake og enjoy: 

 

SAMSUNG CSC

Berlin 

 

Tur til Oslo, og Katy Perry konsert med Marta

 

Årets fyrste grilling

 

Bestod teorien

London

 

Til slutt, julebord med min fine jobbgjeng

 

 

 

 

Tenk at det berre er nokre få dagar til året er over. Herregud! Det har gått så utruleg fort, og føler det var i går eg var i Tyrkia for å feire nyttår. Etter litt om og men om kva eg skal gjere, tenkte eg å køyre gjennom minmote.no sin årsoppsummering, der eg går gjennom året som var i både oppturar og nedturar: 


 

Dette var mest stas i 2015: London! Garantert! Det å sjå ein heilt ny by, sammen med ei av mine beste venniner var rett og slett fantastisk. 

Råaste kulturopplevelse: Tel Katy Perry konserten som ein kutluropplevelse? For vertfall så er det den! Det var rett og slett drit bra, og ho kunne verkeleg lage show. 

Beste film eller serie eg såg: Lenge hadde eg ein Keeping Up With The Kardashians periode, og såg seks sesongar på nokre veker. Så eg vil sei det er ein god serie eg har sett på. Ellers så fekk eg i slutten av året dilla på både Tara og Vegard, men og skam som går på nrk nett tv. Skam er ein utruleg morosam serie, som eg annbefalar alle ungdommar å sjå. 

Beste bok eg har lest: Tusen strålande soler satte verkeleg spor i meg, og den var utruleg nydeleg. Sjølv om eg brukte ei stund på å lese den, var kvart minutt verdt det. 

Trenden eg blei lei av: Kan eg seie kontureringa? Det tok jo totalt over nettet! Sjølv om eg brukar mykje kontur sjølv, tok det veldig, veldig av!! 

Favorittplagg: Den gule kåpa eg kjøpte i London! Oh lord, seie eg berre. 

Her hang eg mest: Om eg ikkje var på skulen eller på jobb, hang eg nok mest nede i kjellarstova med vennene mine. Er så godt å bu i eit hus der eg har ein plass eg kan sitte med vennene mine. 

Det beste eg åt: Nutellapannekakene i London, holy! Får vatn i munnen berre eg tenker på dei. 

Favorittkontoane å følgje på insta: Malin Dahl! Ingen over, ingen ved sida av. 

Beste låt: Føler året har blitt prega av så mykje bra musikk, og at det er så vanskelig å skilje ut den beste. Men eg synest James Bay sin let it go er den nydelegaste sangen eg har høyrt på lenge. 

Eit favoritt mobilbilde: Nutellapannekakene over, altså ser det ikkje sinsjukt godt ut?

Dette gledar eg meg mest til i 2016: Polen med Marta, og det å flytte til Bergen sammen med min bestiss. 

No som jula nærmar seg med stormskritt er det vel på tide med den årlege ønskelista. Sida eg skal flytta ut til neste sommar, ønsker eg meg veldig mykje pynteting samt andre ting til leiligheta. Ellers har eg også andre ønsker som du kan sjå nedanfor: 

 

Kähler vase // Apple tv // Docking til telefon // Sengesett frå Ikea

 

Latex roser // Stor sminkeveske frå Lulu’s // Shampoo og balsam // Sminke organisasjon

Aktivitetsmålar frå Garmin // Nike air max Thea // IcanIwill trenigstights // Aim’n treningstights

Stripete tallerkar // Ikea, eller anna gåvekort // Peng // Håndklede

Alle er unike! Det er ein viktig tanke, som alle sammen burde tenka gjennom fleire gongar for dagen. Derfor irriterar det meg så UFATTELEG at ein skal gå i mot personar kun på grunn av at dei har ein anna hudfarge. Det skjærer meg langt inn i hjertet at folk kan tru andre er stygge, slemme, terroristar, homsar, idiotar, innvandrarar kun på grunn av ein annarledes hudfarge. HALLO? Kvar er logikken? Kvar er den stemma i hovudet ditt som skal seie: Slutt! Den personen er U N I K! Det er eit menneske, akkurat som deg, og akkurat som meg. Du skal ikkje behandle den personen dritt, kun fordi den ser annarledes ut på utsida.

Eg er så utruleg heldig som ikkje har den instillingen. Eg synest alle er viktige, og har sin plass i denne fantastiske, men vonde verden. Mange ser ned på dei som er mørke, og kanskje frå eit afrikansk land. Men eg elskar dei. Dei er så godhjerta, snille og fantastiske mennesker. Kvifor skal dei liksom vere terroristar berre fordi dei kjem frå eit afrikansk land? Eg har til dømes to fantstiske tantebarn som er halvt gambiske, og eg elskar dei like mykje som eg elskar mine to heilnorske tantebarn. Kvifor skal eg ikkje det liksom? I mitt hovud verkar det ikkje logisk i det heile tatt. Sjølvsagt finnest det avvik, som kanskje har vokst opp i ein voldelig heim, eit voldeleg land og har hatt ein traumatisk oppvekst. Men slike finn ein også i Norge. Sjå på Breivik. Han tok livet av mange fantastiske sjeler, berre fordi dei hadde ei anna oppfatning enn han. Slik skal det absolutt ikkje vere.

 

Visst ein skal sjå det slik, så kan ein ta dømet i Årdal. Det er kanskje eit sårt tema for mange av oss årdøler, og mange har andre meiningar enn det eg har. Men når han tok livet av tre menneskeliv, gjekk Årdal i mot mange av dei flotte asylsøkarane me har. Dei vart sett ned på, som at alle var som han. Alle skulle øydeleggje heile Årdal, kvifor hadde me tatt inn asylsøkjarar i det heile tatt og korleis skulle me få dei ut? Er det noko rart dei blir lei seg, og deprimerte når alle ser på dei ute på gata? Det hadde vertfall eg blitt. Det var nok ein av grunnane til at dei holdt seg inne, og gjekk sjeldant ut. Men no, eit og eit halvt år seinare blir dei tatt meir vare på. Kvifor er det slik at visst EIN gjer noko gale, skal me plassere alle i samme bås og ta totalt avstand frå dei?

 

 

Eg er så glad dei tok turen til skulen vår, der dei fortalte vegen frå heimlandet til Norge, der me fekk sjå bileter, og der me fekk høyra deira historie. Dei har det ikkje lett. Dett du av bilen som skal føre deg til ein båt, drit sjåførane i det. Dør han, så dør han. That’s life liksom. Eg trur mange fekk eit anna syn på asylsøkarane etter det, noko eg er veldig glad for. Hadde det vore opp til meg, hadde eg blitt venn med dei alle. Alle fortjener ein trygg heim, eit trygt land og ikkje minst eit trygt liv. Ingen skal leva på flykt frå heimlandet, og krig. Ingen! Som dikka sikkert har skjønt så ville eg berre poengtera at sjølv om dei er mørke, kvite, orange eller what so ever, betyr dei like mykje som alle andre.

 

 

Ein skal lære seg og ikkje setje folk i bås, og dømme dei etter korleis dei ser ut. Ver så snill. Rasisme er det styggaste eg veit om, og eg håpar at verda ein dag skal bli likegyldig, null rasisme, null hat kun kjærleik. Og om eg har påverka nokon si instilling i laupet av dette innlegget er eg evig takknemleg. Eg bryr meg ikkje om det er ei, eller hundre sjeler. Det viktigaste er at ein sprer bodskapen, og får fleire til å forså at me alle er like på innsida. Alle har like stor rett til å eksistere, og alle har like stor rett til kjærleik og eit lykkeleg liv.